Herenhuis 1911: wonen tussen verleden en heden

Dit herenhuis uit 1911 met monumentale uitstraling is verduurzaamd en uitgebreid met respect voor de oorspronkelijke kwaliteiten van het pand. De nieuwe uitbouw met leefkeuken verbindt de verschillende woonlagen met elkaar en versterkt de relatie tussen woning en tuin. Ook het interieurontwerp is integraal onderdeel van de transformatie.

De huidige bewoners vielen direct voor de bijzondere sfeer van het huis. De hoge ruimtes, ornamentenplafonds, verfijnde houtdetails en karakteristieke glas-in-loodramen geven de woning een sterke historische identiteit. Tegelijkertijd weerspiegelde de oorspronkelijke indeling een wooncultuur waarin iedere functie een eigen ruimte had. De wens van de opdrachtgevers was juist om de leefruimtes meer met elkaar te verbinden en beter aan te laten sluiten op hedendaagse woonwensen.

Een nieuwe ruimtelijke verbinding

De uitbreiding bestaat uit een enkel- en een dubbellaags bouwdeel. In het lage volume bevindt zich de keuken, terwijl het hogere deel ruimte biedt aan de eetkamer. Een vide verbindt deze nieuwe leefruimte met de bestaande woonkamer op de eerste verdieping en zorgt voor een sterke ruimtelijke samenhang tussen oud en nieuw.

Door het verwijderen van de bestaande scheiding tussen keuken en eetkamer ontstond een royale leefkeuken. Daarnaast is de vloer circa zestig centimeter verlaagd, waardoor deze direct aansluit op het niveau van de tuin. De woning opent zich hierdoor naar buiten en krijgt een veel sterkere relatie met het groen.

Eigentijdse toevoeging met historische wortels

Voor de uitbouw is gekozen voor een baksteenarchitectuur die aansluit bij het bestaande metselwerk. Tegelijkertijd heeft de nieuwe gevel een eigen karakter gekregen door de toepassing van geglazuurde stenen, hardstenen muurafdekkers en goudkleurig afgewerkte aluminium kozijnen. De maatvoering en positionering van de gevelopeningen zijn afgeleid van de oorspronkelijke achtergevel, waardoor een vanzelfsprekende dialoog ontstaat tussen bestaand en nieuw.

De vaste luifel vormt een belangrijk onderdeel van het ontwerp. Het groene dak biedt ruimte aan begroeiing langs de gevel en draagt bij aan natuurlijke zonwering. Op maaiveldniveau beperkt de luifel de directe zoninstraling in de leefruimtes.

Historische inspiratie als uitgangspunt

Ook in het interieur vormt de geschiedenis van het huis een belangrijke inspiratiebron. De terracotta tegelvloer verwijst naar de oorspronkelijke keuken en naar de vloeren die veelvuldig werden toegepast in herenhuizen uit het begin van de twintigste eeuw.

De nieuwe keuken vertaalt historische kenmerken naar een eigentijdse vormgeving. Details zoals de knopgrepen, spoelbak, kraan en het geblokte tegelwerk verwijzen subtiel naar het verleden, terwijl moderne materialen, heldere lijnen en uitgesproken kleuren zorgen voor een hedendaagse uitstraling. Ook het terrazzo keukenblad van gerecyclede bakstenen en dakpannen is een moderne interpretatie van keukenbladen uit begin 20ste eeuw.

Licht als verbindend element

Een belangrijk ruimtelijk element is het stalen kozijn tussen de hal en de keukenlaag. Het creëert zichtlijnen tussen de verschillende woonniveaus en laat daglicht diep in de woning doordringen. De afgeronde vorm sluit aan bij het karakter van het huis, terwijl de slanke stalen profielen een eigentijdse verfijning toevoegen.

Daglicht speelt in de gehele uitbreiding een centrale rol. De grote raampartij in de vide brengt licht tot diep in het hart van de woning. Een oorspronkelijk glas-in-loodraam kreeg een nieuwe plek in de zijgevel van de aanbouw, waarbij de kleuren ervan zijn doorvertaald naar het interieur. Een extra daklicht boven de keuken versterkt de lichte en open sfeer van de ruimte.

Ook de spiegelende ombouw van de afzuigkap draagt bij aan het ruimtelijke effect. Door licht en omgeving te reflecteren blijft het kookeiland visueel licht en behoudt de ruimte haar open karakter.

Kleur en sfeer

Het interieurontwerp kwam tot stand in nauwe samenwerking tussen architect, interieurontwerper en bewoners. Het kleurpalet is geïnspireerd op historische interieurs, met krachtige blauw-groentinten in het houtwerk die doen denken aan de kleuren van oude herenhuizen en schoolgebouwen. In combinatie met lichte wanden en warme aardetinten ontstaat een interieur dat tegelijkertijd vertrouwd en eigentijds aanvoelt.

De verlichting in de vide versterkt deze ruimtelijke beleving. Door armaturen op verschillende hoogtes te positioneren ontstaat een subtiel theatraal effect dat de verbinding tussen de leefkeuken en de bovenliggende woonruimte benadrukt.

Het resultaat is een woning waarin de historische kwaliteiten niet alleen behouden zijn gebleven, maar juist het uitgangspunt vormden voor een eigentijdse uitbreiding. Een huis waarin verleden en heden elkaar versterken en waarin nieuwe woonwensen vanzelfsprekend samengaan met de rijke geschiedenis van het pand.

Meer informatie over de inzending is te vinden op de site van architectenweb

Opdrachtgever: Particulier

Beelden: Laila Bouma, Heldere Fotografie